Dame de beber

12 Decembro 2011 at 15:59 4 comentarios

El alcohol causa alegría y suelta la lengua. Los silenciosos hablan por fin y los habladores parlotean sin parar. Una se siente liberada de pesares y la alegría alborota la sangre y el cerebro.

El alcohol provoca sinceridad espontánea, demasiada en ocasiones, de las que luego nos arrepentimos. Porque estamos borrachos, claro, y no sabemos qué decimos; así que lo mejor es ser sincera sin estar borracha, así seremos conscientes de lo que contamos. El alcohol nos excita y nos convertimos en seres impulsivos y felices, capaces de las mayores y mejores locuras, como recorrer kilómetros sólo para ir a contar sus lunares, como dice una canción. El alcohol nos desinhibe y disminuyen nuestros temores y ansiedades. Y como nos altera el juicio, nos da igual acabar llorando cuando sus efectos hayan acabado.

Y yo, en ocasiones, me pregunto si me habré caído en una cuba de vino cuando era pequeña, así como Obélix se cayó en la marmita.

Porque si no, no me lo explico.

Entrada arquivada en: Cosas cualesquiera, Cosas de casa, Las tareas de este mundo. Etiquetas: , , , , , , , , , , , , , , .

Drove all night Si el viento sopla

4 Comentarios Engade un teu

  • 1. Tino Gallego  |  12 Decembro 2011 ás 17:03

    Moi bo, moi certo, Anabel, Penso que eu tamén debín caír na cuba. Biquiños.

  • 2. Despistado  |  12 Decembro 2011 ás 17:45

    Y si es añejo mejor, como decía sir Francis Bacon: Vieja madera para arder, viejo vino para beber, viejos amigos en quien confiar, y viejos autores para leer.
    Pero sin pasarse que los excesos también tienen su aquel…y para soltar la lengua basta con un pico, con dos no se nos entiende, al menos a mí.

  • 3. Helena Villar Janeiro  |  12 Decembro 2011 ás 19:38

    Eu, como son abstemia, doulle ese valor que se lle dá o descoñecido. Moi bo artigo.

  • 4. Kaia  |  12 Decembro 2011 ás 20:46

    Agradecida, Helena!
    E unha aperta moi agarimosa hoxe.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

Trackback this post  |  Subscribirme aos comentarios mediante feed RSS


El contenido de este blog es ficticio. O no, en algunos casos. Sea como fuere, leedlo como lo que es: un entretenimiento para mí y para vosotros. Gracias.
Licencia Creative Commons
Tareas de la cotidianidad por Anabel Bugarín (Kaia) se encuentra bajo una Licencia Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 Unported.
Basada en una obra en listasdetareas.wordpress.com.

 

Decembro 2011
L M Me X V S D
« Nov   Xan »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Artigos recentes

Estatísticas do blog

  • 24,012 hits
Una casa sin libros es una casa sin dignidad (Edmondo d'Amicis)
Vamos cayendo, cayendo de nuestro zenit a nuestro nadir y dejamos el aire manchado de sangre para que se envenenen los que vengan mañana a respirarlo (Vicente Huidobro)

Estoy leyendo:

Wilkie Collins, "Armadale", (en la edición descatalogada de la colección VIB; ahora disponible en Verticales de Bolsillo, ed. Belacqua)
Daoud Hari, "El traductor", ed. Tendencias.

Seguir este blogue

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 46 segidores