El espíritu navideño

18 Decembro 2011 at 22:36 5 comentarios

Árbol de Navidad de Vila do Conde (Portugal), diciembre 2011

Desde el día que os conté que no tengo mucho espíritu navideño no es que haya brotado de repente.

Pero, no sé, quizá porque ciertos dolores y ciertos daños han ido menguando, o porque no tengo ganas de convertirme en una señora Scrooge contemporánea, o porque la posibilidad de unas Navidades tristes fue una certeza, o porque es cierto eso de que un niño provoca que el mundo se vea con otros ojos, o porque la niña que siempre soy no quiere dejar paso a la cínica en que se estaba convirtiendo, o porque veo sufrir a otros y para ellos quiero tener una sonrisa que les alegre el día, o porque soy consciente de la fortuna que tengo al rodearme de gente que me quiere de verdad y a quien quiero…

Quizá por todo esto, y pese a que la falsedad, la hipocresía, los halagos fingidos, la deshonestidad, el consumismo barato, el mirar para otro lado cuando paseamos por la calle, los powerpoints del elfoenseñaculo o el mismo arbolito con las bolitas en todos los muros de Facebook, la mentira, la indefinición, los sms de cortaypega, y ahora los whatsapp, el deseo de “Felices fiestas” de quienes el resto del año insultan, me siguen tocando las narices y me tienen hasta el gorro; quizá, digo, por la gente que me quiere, por la gente que quiero, porque tengo alma infantil y porque estaba perdiendo la capacidad de ilusionarme y no me apetece que esto suceda, permitiré a mi alma volar libre para que el espíritu navideño me inunde y me llene de emociones.

Así pues, ¡feliz Navidad!

P.S: La campaña Un juguete, una ilusión, de la que hablé hace tres años, sigue Navidad tras Navidad. Esta también. ¿Te lo has comprado ya?

Entrada arquivada en: Al final del año, Cosas cualesquiera, Cosas de casa, De amicitia, Las tareas de este mundo. Etiquetas: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

Si el viento sopla Propósitos de emenda que non teño pensado cumplir.

5 Comentarios Engade un teu

  • 1. Despistado  |  19 Decembro 2011 ás 15:38

    Siguiendo el mismo impulso que hace a tu alma volar, también te deseo feliz navidad.

  • 2. Helena Villar Janeiro  |  19 Decembro 2011 ás 20:21

    Para congratulármonos co Nadal, o mellor é volver á infancia. Eu coloquei na miña felicitación desde ano este texto entre estrelas”. Unha aperta desde a miña xa afastada infancial

  • 3. Kaia  |  19 Decembro 2011 ás 20:36

    ¡Feliz Navidad!
    Gracias por leerme, Despistado.
    Agradecida, Helena, pola mesma razón.

  • 4. Tino Gallego  |  20 Decembro 2011 ás 12:48

    Eu sigo o Nadal por inercia, para min o verdadeiro espíritu do Nadal é o que vivo cos meus netos, volvo a infancia coma di Helena, vou pola calle con Xián, que ten tres anos, cantando campana sobre campana onde miramos unha árbole ou un prersebe. alédome que te sintas feliz Anabel. Feliz Nadal para ti e para túa xente. Biquiños..

  • 5. anama  |  20 Decembro 2011 ás 12:51

    Mmmm… interesante post!
    En mi caso, no es “espíritu navideño” propiamente dicho… pero me rechiflan estas fiestas! Me gusta celebrar todo lo “celebrable”… aniversarios, cumpleaños, santos, cumplemeses, sanvalentines… todo todo, aunque sean “días comerciales” Y las Navidades no iban a ser menos…
    Es como tener una excusa para generar “días especiales”, que para rutinarios ya están todos los demás… No sé, ¿cómo lo ves?
    Besos!!! :***

    Por cierto, Anabel… Feliz, Feliz NoCumpleañoos! (jajaja, ponle la musiquita, sabes cómo es verdad?) :D DD

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

Trackback this post  |  Subscribirme aos comentarios mediante feed RSS


El contenido de este blog es ficticio. O no, en algunos casos. Sea como fuere, leedlo como lo que es: un entretenimiento para mí y para vosotros. Gracias.
Licencia Creative Commons
Tareas de la cotidianidad por Anabel Bugarín (Kaia) se encuentra bajo una Licencia Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 Unported.
Basada en una obra en listasdetareas.wordpress.com.

 

Decembro 2011
L M Me X V S D
« Nov   Xan »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Artigos recentes

Estatísticas do blog

  • 24,126 hits
Una casa sin libros es una casa sin dignidad (Edmondo d'Amicis)
Vamos cayendo, cayendo de nuestro zenit a nuestro nadir y dejamos el aire manchado de sangre para que se envenenen los que vengan mañana a respirarlo (Vicente Huidobro)

Estoy leyendo:

Wilkie Collins, "Armadale", (en la edición descatalogada de la colección VIB; ahora disponible en Verticales de Bolsillo, ed. Belacqua)
Daoud Hari, "El traductor", ed. Tendencias.

Seguir este blogue

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 46 segidores