Os misterios da vida I
12 Xaneiro 2012 at 14:00 1 comentario
Falemos de algo misterioso.
Falemos de como algo pequeniño, case minúsculo, se extravía caendo polo chan. De ter varrido, fregado, rebuscado de xeonllos apalpando cos dedos. De telo dado xa por perdido. De ter incluso esquecido que algunha vez perderamos algunha cousa tan cativa.
Falemos de como aparece dous ou tres meses máis tarde no mesmo sitio polo que andiveramos apalpando como cegos.
Entrada arquivada en: Cosas de casa, Diario, Revoltallo. Etiquetas: algo, algunha, apalpar, buscar, cativo, cegos, chan, cousa, falar, misterio, pequeno, polo, ter, varrer, xeonllo.
1 comentario Engade un teu
Deixar unha resposta
Trackback this post | Subscribirme aos comentarios mediante feed RSS


1.
Helena Villar Janeiro | 12 Xaneiro 2012 ás 18:36
Os misterios e a grandeza do máis pequeno, do que acaba sendo inustituíble e nos busca. Por iso volve aparecer onde non estaba. ¡Precioso!