A amistade como amor: Georges Moustaki e Marina Rossell

19 Xaneiro 2012 at 23:11 1 comentario

Viña escoitando a radio no coche ó sair de traballar, como fago sempre. En “El ojo crítico”, de RNE, entrevistaban á cantautora Marina Rossell, que vén de presentar un disco con versións de cancións de Georges Moustaki.

Pediulle o locutor que definise a súa relación de amistade de máis de trinta anos. Ela, sen pensalo, respondeu “Es un amor”.

E de inmediato pensei en compartir con aqueles que len este blogue, ou que caen nel por casualidade, esta descrición concisa, pero tan precisa, tan cercana á miña opinión, do que consiste a Amistade.

Entrada arquivada en: Revoltallo, Las tareas de este mundo, De artes de amores., De amicitia. Etiquetas: , , , , , , , , , , , , , , , , , , .

Mujer en el espejo Almas de viejas

1 comentario Engade un teu

  • 1. Anónimo  |  20 Xaneiro 2012 ás 12:21

    Graciñas por nos achegares este comentario. E, en efecto, o amor e a amizade comparten moitos puntos. E son sentimentos que humanizan sobre calquera outro. Aperta.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Conectando a %s

Trackback this post  |  Subscribirme aos comentarios mediante feed RSS


El contenido de este blog es ficticio. O no, en algunos casos. Sea como fuere, leedlo como lo que es: un entretenimiento para mí y para vosotros. Gracias.
Licencia Creative Commons
Tareas de la cotidianidad por Anabel Bugarín (Kaia) se encuentra bajo una Licencia Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 Unported.
Basada en una obra en listasdetareas.wordpress.com.

 

Xaneiro 2012
L M Me X V S D
« Dec   Feb »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

Artigos recentes

Estatísticas do blog

  • 24,112 hits
Una casa sin libros es una casa sin dignidad (Edmondo d'Amicis)
Vamos cayendo, cayendo de nuestro zenit a nuestro nadir y dejamos el aire manchado de sangre para que se envenenen los que vengan mañana a respirarlo (Vicente Huidobro)

Estoy leyendo:

Wilkie Collins, "Armadale", (en la edición descatalogada de la colección VIB; ahora disponible en Verticales de Bolsillo, ed. Belacqua)
Daoud Hari, "El traductor", ed. Tendencias.

Seguir este blogue

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 46 segidores